საფო მგელაძე ქართველი პოეტი და პროზაიკოსია, რომელიც საკუთარ ტექსტებში ჩუმ ხმას აძლევს საშუალებას ილაპარაკოს და იხმაუროს. მისი სიტყვა დიდხანს რჩება მკითხველში და დროს ითხოვს, რომ ბოლომდე გაიგო. ის არ ჰყვება ამბებს მხოლოდ იმიტომ, რომ ითქვას – ის ჰყვება მაშინ, როცა ამბავი მზადაა სრული სიმძაფრით მკითხველამდე მივიდეს.

️საფო მგელაძე წლების განმავლობაში ქმნიდა საკუთარ მხატვრულ სივრცეს – ადგილს, სადაც ქალი არა მარტო პერსონაჟია, არამედ მთხრობელიც, მოთმინების, სიყვარულის, მრისხანების და იმედის მატარებელი. მისი წიგნი “ქარიშხლის ფრთებზე”, რომელიც “ქალების კალმით“ სერიის ფარგლებში გამოიცა, სწორედ ამ ხმათა ერთიანობაა – მძლავრი, ფაქიზი და შეუპოვარი.

წიგნში თავმოყრილია სამი ნაწარმოები — “ლიანა ლორდია”, “ქარიშხლის ფრთებზე” და “გზადაგზა”, რომლებიც მჭიდროდ გადაჯაჭვულია ერთმანეთთან არა სიუჟეტით, არამედ იდეით, რომელიც მკითხველს საკუთარ ცხოვრებას შეახსენებს.

საფო მგელაძის პროზა არ ჰყვება ისტორიებს მხოლოდ ქალურობაზე – ის გვიჩვენებს, რა ხდება, როცა ადამიანი ცდილობს სამყაროში და ამავდროულად მის მიღმაც საკუთარი ადგილი იპოვოს. მისი თხრობაც ასეთია – პოეტური, მაგრამ ამავდროულად ძლიერი; ნაზი, მაგრამ ამავდროულად მძიმე. საფოს ტექსტებში შეხვდებით მიტოვებულ ფიქრებს, დაუმთავრებელ გზებს, შინაგან წუხილებსა და სიყვარულს, რომელიც იმ დროს ჩნდება, როცა ყველაზე ნაკლებად ელოდები.

„სხეულში რაღაც იკვრება, თითქოს სიცარიელეა, მაგრამ არ არის — პირიქით, ძალიან სავსეა, იმით, რასაც ვერ ეუბნები სხვას, და რაც ჩუმად გიყუჩებს.“

საფო მგელაძეს დაახლოებით ერთი საუკუნე გვაშორებს, ერთი საუკუნე და ბევრი ისტორია, რომელიც ამ ხნის განმავლობაში ქალებმა თანასწორობისთვის და თავისუფლებისთვის ბრძოლაში გამოვიარეთ. ამ ბრძოლაში საფოს ხმა დავიწყებას არ უნდა მიეცეს.

„ქარიშხლის ფრთებზე“ — ეს წიგნი მათთვისაა, ვინც მზადაა საკუთარ შინაგან ქარიშხლებს მოუსმინოს.